Bajka

Ukryci pod powłoką strachu
i zapodziani pod deskami
własnego myślodachu
i zagubieni w życiu sami
w nadziei serc ułudy
silimy się na pozytywy
i pierzemy stare brudy
bo człowiek w nas nieżywy

Nie wilkiem człowiek człowiekowi
lecz potworem jedynie
potworem jest także wilkowi
i takoż widzą to świnie

Pod maskami się skrywamy
jak walczyć o zaufanie
gdy jedynie je przywdziewamy
podobnie jak miłość oddanie

Jak walczyć o czyste uczucie
kiedy słowo jedno
jedno w serce ukłucie
gdy zabija sedno

Jak mierzyć się z życiem
jak nie tylko razem
miast trwać pod ukryciem
fałszywym obrazem

Kocham płaczę pragnę marzę
wierzę i wciąż mam nadzieję
iż niejednego tym zarażę
mimo iż łzę przy tym wyleję
mimo wszelkich trudności
pójdę dalej przed siebie
naprzeciw strachowi, złości
bo możemy być w niebie...